ഹാസ്യകവിത

കാലം മാറുന്നത്

അച്ഛന്‍ - 1950

കുഞ്ചുപിള്ളേ മൊതലാളീ

കഞ്ഞിവെക്കാ,നരി തരാമോ?

 കടമതെല്ലാം തന്നുതീര്‍ക്കാം

ഉരിയരീംകൂടിന്നു തന്നേ

  

പകുതിയേലും നീ തരാഞ്ഞാല്‍

കട നടത്തുവതെങ്ങനെ ഞാന്‍?

പുതിയ കാറും പുരോഗതിയും

പുതിയ കാറും പുരോഗതിയും 

സാധനങ്ങളുടെ വില കൂടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. പച്ചക്കറികളുടെ വിലയും കൂടുന്നു. കാരണം അവയില്‍ ചേര്‍ക്കുന്ന മായങ്ങളുടെ വിലക്കുടുതലാകാം. മായം ചേര്‍ന്നതെന്ന മഹത്വം പാവം കറിവേപ്പിലക്കും നല്‍കാന്‍ മായം ചേര്‍ക്കല്‍കാര്‍ മറക്കുന്നില്ല എന്നത് അവരുടെ മഹത്വത്തിനുള്ള തെളിവാണല്ലോ? അപ്പോള്‍ അവരുടെ ലാഭം കൂട്ടുകതന്നെ വേണം. അതിനായി പൊതുജനം ത്യാഗങ്ങള് സഹിച്ചല്ലെ പറ്റൂ.

ഡീസലിനും പെട്രോളിനും വില വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. കാരണം ഒരിക്കലും ലാഭമുണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയാത്ത എണ്ണക്കമ്പനികള്‍ക്ക് തങ്ങള്‍ ലാഭം ഉണ്ടാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് എന്നെങ്കിലും പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ കഴിയണമല്ലോ? അതുകൊണ്ട് സാധനവില കൂടുന്നെങ്കില്‍ അത് പൊതുജനങ്ങളുടെ നിര്‍ഭാഗ്യം എന്നുമാത്രമല്ലേ  പറയാനാകൂ? കാരണം,

ഭരണചക്രം തിരിക്കുന്നവര്‍

ഭരണചക്രം തിരിക്കുന്നവര്‍

 

ഏതാനും നാള്‍ മുന്‍പുവരെ കേരളത്തിലെ വളരെ ചെറിയ ഒരു പാര്‍ട്ടിയുടെ ചെയര്‍മാന്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ ഒരേ ഒരു എം.എല്‍.എ.യും കഴിവ് തെളിയിച്ച മന്ത്രിയുമായ തന്‍റെ മകനോട് രാജിവക്കൂ, രാജിവക്കൂ എന്ന് തുടര്‍ച്ചയായി പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ ഫലമാകാം, മന്ത്രിക്കു ചില വ്യക്തിപരമായ കാരണങ്ങളുടെ പേരില്‍ മന്ത്രിസ്ഥാനം രാജി വെക്കേണ്ടിവന്നു. ഇന്ന് അതേ ചെയര്‍മാന്‍ മകനോട് മന്ത്രിയാകാന്‍ പറയുന്നു! മകനെ മന്ത്രിയാക്കാന്‍ ബന്ധപ്പെട്ടവരോടെല്ലാം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മകന് മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ടെന്നും അവന്‍ പാര്‍ട്ടി പറയുന്നതെല്ലാം വള്ളിപുള്ളി വിസര്‍ഗ്ഗം തെറ്റാതെ അനുസരിച്ചുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്നും ആണ് അദ്ദേഹം അതിനു പറയുന്ന ന്യായീകരണം. പക്ഷെ മന്ത്രി ആദ്യം ജനങ്ങളുടെ ആളാണെന്നും പിന്നെ മാത്രമാണ് പാര്‍ട്ടിയുടെ ആളാകുന്നതെന്നുമുള്ള ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനതത്വം അദ്ദേഹം മറന്നു പോകുന്നു. വാര്‍ദ്ധക്യം ആവാം കാരണം എന്ന് സമാധാനിക്കാം, അല്ലെ? അതോ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ജനങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ഭരിച്ചിട്ടില്ലെന്നത് കൊണ്ടാണോ? അദ്ദേഹം ഇപ്പോള്‍  മുന്നോക്കകോര്‍പ്പറേഷന്‍റെ ചെയര്‍മാനും കൂടിയാണ്. (എന്താണോ എന്തോ ഈ കോര്‍പ്പറേഷന്‍റെ ജോലി?). പക്ഷെ അവിടെയും അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു പരാതിയുണ്ട്. തനിക്ക് അകമ്പടി സേവിക്കാന്‍ ഗണ്‍മാനോ പോലീസോ ഒന്നുമില്ല. എന്തു കഷ്ടം, അല്ലേ?  

പക്ഷെ ഇതൊന്നുമല്ല ഇവിടുത്തെ പ്രശ്നം. ഈ ഭരണം ആര്‍ക്കുവേണ്ടി എന്നുള്ളതാണ്. തമ്മിലടിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണോ ജനപ്രതിനിധികളെ ജനങ്ങള്‍ വോട്ടുചെയ്തു തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്?

ഒരു നേതാവുണ്ട് നമ്മുടെ നിയമസഭയില്‍. അദ്ദേഹം സത്യസന്ധനാണ്. ആരുടെയെങ്കിലും കുറ്റം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അറിവില്‍  തന്‍റെ ജോലി.

വരുമാനക്കുറവ്

വരുമാനക്കുറവ്

 

കേരളത്തിന്‍റെ വരുമാനക്കുറവ് പരിഹരിക്കാന്‍ ചെലവു ചുരുക്കല്‍ ഉള്‍പ്പടെ പല നടപടികളും എടുക്കുന്നു എന്ന പത്രവാര്‍ത്ത കണ്ടു. വളരെ നല്ലത്.

 

ചെലവു ചുരുക്കലിന്റെ ഭാഗമായി നിയമനങ്ങളില്‍ നിയന്ത്രണം ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്നു എന്നും കണ്ടു. ഈ നിയമനങ്ങള്‍ പൊതുജനങ്ങളുടെ സഹായത്തിനു വേണ്ടിയുള്ളതാണെങ്കില് ആ നിയമനങ്ങല്‍ കുറക്കുന്നത് പൊതുജനങ്ങളെ പ്രതികൂലമായല്ലേ ബാധിക്കുക? മറിച്ചാണെങ്കില്‍ പിന്നെ ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയാണ് ഇവിടുത്തെ നിയമനങ്ങള്‍?

 

എത്രയോ വലിയ ശമ്പളവും മറ്റാനുകൂല്യങ്ങളുമാണ് നമ്മുടെ ജനപ്രതിനിധികള്‍ എടുക്കുന്നത്? (സ്വന്തം ശമ്പളവും ആനുകൂല്യങ്ങളും പെന്‍ഷനും മറ്റും സ്വയം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനെ എടുക്കുക എന്നുതന്നെയല്ലേ പറയേണ്ടത്?) ചെലവുചുരുക്കലിന്റെ ഭാഗമായി ഇവര്‍ സ്വന്തം ശമ്പളവും മറ്റാനുകൂല്യങ്ങളും വെട്ടിക്കുറച്ചു മാതൃക കാണിക്കുന്നതല്ലേ അതിന്‍റെ ശരി? അതല്ലേ ഉചിതം? അതല്ലേ ജനങ്ങളുടെ വോട്ടു വാങ്ങി ഭരണം നടത്തുന്ന ജനസേവകരുടെ ഇപ്പോഴത്തെ കടമ? അപ്പോഴല്ലേ അവര്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ജനസേവകര്‍ ആകുന്നുള്ളൂ?

അതിനുപകരം അവര്‍ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?

യുദ്ധം

                                               യുദ്ധം

   

 യുദ്ധത്തിന്‍റെ ഭീകരത നിറഞ്ഞ നാളുകളായിരുന്നു അത്. ചുറ്റും എപ്പോഴും പീരങ്കികളുടെ മുഴക്കം. ആഴത്തില്‍ കുഴിയെടുത്ത് അതില്‍ ഉറപ്പിച്ച ടെന്‍റുകളില്‍ ആയിരുന്നു പട്ടാളക്കാരുടെ താമസം. ഓഫീസുകള്‍ ടെന്‍റുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ഇലകള്‍ നിറഞ്ഞ മരങ്ങളുടെ ചുവട്ടില്‍. മുകളില്‍ കൂടി പായുന്ന യുദ്ധവിമാനങ്ങള്‍ യാതൊന്നും കാണാന്‍ പാടില്ല. കണ്ടാല്‍...? ഒരു ബോംബ്‌. അതോടെ എല്ലാം നിശ്ചലമാകും.

ക്യാമ്പിന്‍റെ മുന്‍പില്‍ വയലാണ്. വയലിലൂടെ നടന്നാല്‍ ഒരു പഴയ സ്കൂള്‍ കെട്ടിടം നില്‍ക്കുന്ന പറമ്പിലെത്തും. അവിടെ മരങ്ങളുടെ കീഴില്‍ ആണ് വാഹനങ്ങള്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നത്. മുകളില്‍ നിന്ന് കാണരുതല്ലോ?

സ്കൂളിനോട് ചേര്‍ന്ന് മെയിന്‍ റോഡാണ്. റോഡിന്‍റെ മറുവശം ഈ വശത്തെ അപേക്ഷിച്ച് താഴ്ചയാണ്.

ഒരു ദിവസം വൈകിട്ട് ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേര്‍ക്ക് ഒരു നിര്‍ദ്ദേശം കിട്ടി. രാത്രിയില്‍ വാഹനങ്ങള്‍ക്കു കാവല്‍ നില്‍ക്കണം. ഞാന്‍ കമാന്‍ഡര്‍. മറ്റുള്ളവര്‍ ഗാര്‍ഡുകള്‍. കമാന്‍ഡര്‍ക്കും ഡ്യുട്ടിയിലല്ലാത്ത ഗാര്‍ഡുകള്‍ക്കും കിടക്കാന്‍ സ്കൂളിനോട് ചേര്‍ന്ന് സൗകര്യം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഡ്യുട്ടി വൈകിട്ട് ആറുമണി മുതല്‍ രാവിലെ ആറുമണി വരെ.

സത്യം ബ്രൂയാത്

                                          സത്യം ബ്രൂയാത്

    സത്യം ബ്രൂയാത്, പ്രിയം ബ്രൂയാത്, ന ബ്രൂയാത് സത്യമപ്രിയം. (സത്യം പറയണം, പ്രിയമായി പറയണം, അപ്രിയസത്യം പറയരുത്).  ഏതോ മഹല്‍ഗ്രന്ഥത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഈ ഉദ്ധരണി കേള്‍ക്കുമ്പോഴെല്ലാം എനിക്ക് വാസവനെയാണ് ഓര്‍മ്മവരിക. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ് എന്നോടൊപ്പം ജോലി ചെയ്തിരുന്ന വാസവന്‍.

ഒരുദിവസം എന്തോ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ വാസവന്‍ പറഞ്ഞു."ഈ ഒരു ചെറിയ കള്ളം ഞാന്‍ പറയണം എന്നാണ് അയാള്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നത്‌. പക്ഷെ ഞാന്‍ എന്തുചെയ്യും? എന്നെക്കൊണ്ട് കള്ളം പറയാന്‍ ആകില്ല."

"അതെന്താ? താന്‍ ഹരിശ്ചന്ദ്രന്‍റെ മോനോ മറ്റോ ആണോ?" തമാശയായി ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

"ഒരുപക്ഷെ എനിക്കുണ്ടായപോലെ ഏതോ അനുഭവം ഉണ്ടായതുകൊണ്ടാവാം ഹരിശ്ചന്ദ്രനും കള്ളം പറയാന്‍ കഴിയാതിരുന്നത്." വളരെ സീരിയസ് ആയാണ് വാസവന്‍ പറഞ്ഞത്.

"എന്താ തന്‍റെ അത്ര വല്യ അനുഭവം.?"

"അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. ഒരു ചെറിയ സംഗതി. ഇന്നാലോചിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പ്രാധാന്യവും ഇല്ലാത്ത ഒരനുഭവം. പക്ഷെ അനുഭവം ഗുരു എന്നു പറയുന്നതുപോലെയായി. അതിനുശേഷം കള്ളം പറയുക എന്നൊന്ന് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാന്‍കൂടി  കഴിയാതായി."

"എന്തായിരുന്നു ആ കാര്യം?" വര്‍ദ്ധിച്ച താല്‍പ്പര്യത്തോടെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

"ഞാന്‍ മിഡില്‍ സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു അത് നടന്നത്.

കുറ്റവും ശിക്ഷയും

  കുറ്റവും ശിക്ഷയും

തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് അന്ന് പത്മനാഭന്‍ സാറിനെ കണ്ടത്. കോളേജ് വിട്ടതിനുശേഷം ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.

ഞാന്‍ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. "സാറിവിടെ...?"

എന്‍റെ നേരെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ സാര്‍ പെട്ടെന്ന് നടന്നകന്നു. 

എന്നെ ഭയപ്പെടുന്നതുപോലെ.

കോളേജ് വിട്ടിട്ട് ഏതാണ്ട് പത്തു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജോലി കിട്ടി ആദ്യത്തെ പോസ്റ്റിങ്ങ്‌ എന്ന നിലയിലാണ് ആ ഉള്‍നാടന്‍ ഗ്രാമത്തിലെത്തിയത്. ഒരു പരിചിതരുമില്ലാത്ത ഗ്രാമം. പ്രകൃതിസൌന്ദര്യം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന നാട്. വീട്ടില്‍ നിന്ന് അകലെയാണെങ്കിലും അവിടെ പോസ്റ്റിങ്ങ്‌ ആയതില്‍ സന്തോഷമാണ് തോന്നിയത്.

അങ്ങനെ ഏതാണ്ട് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് സാറിനെ കണ്ടത്. മുന്‍പൊക്കെ എന്നെ കണ്ടാല്‍ വളരെയേറെ സന്തോഷത്തോടെ വിവരങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കുമായിരുന്ന സാറിന് സാധാരണ നിലയില്‍ ഇവിടെ വച്ച് എന്നെക്കണ്ടപ്പോള്‍ വളരെയേറെ സന്തോഷം തോന്നേണ്ടതാണ്. പക്ഷെ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ കണ്ടത്. എന്തുപറ്റി സാറിന്? എന്തിന് സാര്‍ എന്നെ ഭയപ്പെടുന്നു?

സാറിന്‍റെ  വീട് എന്‍റെ നാട്ടില്‍ നിന്നും കുറെ അകലെയാണ് എന്നുമാത്രമേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. 

ഗുരുശിഷ്യബന്ധം ഒന്നുമാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങളെ ഇണക്കുന്ന കണ്ണി. എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരോടും സാറിന് ഒരുപോലെ സ്നേഹമായിരുന്നു എന്നാണു ഞങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം തോന്നിയിരുന്നത്.   

പിന്നെ എന്താണ് സാര്‍ ഇന്ന് ഇങ്ങനെ പെരുമാറിയത്?

എന്തിനെന്‍ കണ്ണുകള്‍ നനയുന്നു?

 എന്തിനെന്‍ കണ്ണുകള്‍ നനയുന്നു?

പ്രായം പതിനാറു പോലുമാകും മുന്‍പെ-

യേകിയയാള്‍ക്കെന്നെയാരോ വധുവായി

ജീവിതമെന്തെന്ന് പോലുമറിയാതെ                           

ഞാനാ, ഗൃഹത്തിലൊരേഴയെപ്പോലെയായ്

പാവം, വിധവയാമെന്റെ മാതാവിന്നു

ദാരിദ്ര്യദു:ഖം മറികടന്നീടുവാന്‍

രൂപയുടെ വിലയിടിയുന്നു

രൂപയുടെ വിലയിടിയുന്നു

 

രൂപയുടെ വിലയിടിയുന്നു എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ സാമ്പത്തികശാസ്ത്രം പഠിച്ചവരും പഠിക്കാത്തവരും ഒരുപോലെ ഭയപ്പെടുന്നു. പഠിക്കാത്തവര്‍ ടി.വി. യില്‍  നോക്കുമ്പോള്‍ ഡോളറിനു തുല്യമായി കാണിക്കുന്ന രൂപയുടെ തുക കൂടിവരുന്നതും മറുവശത്ത് വിലയിടിയുന്നു എന്ന് പറയുന്നതും കേട്ട് അമ്പരക്കുന്നു. ഒരു ഡോളര്‍ വാങ്ങാന്‍ കൂടുതല്‍ രൂപ കൊടുക്കേണ്ടിവരുമ്പോള്‍ ഇറക്കുമതിക്ക് കൂടുതല്‍ ഇന്ത്യന്‍ രൂപ വേണ്ടിവരുന്നു എന്നാണു രൂപയുടെ വിലയിടിയുന്നു എന്ന് പറയുന്നതുകൊണ്ട് അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത് എന്നറിയുമ്പോള്‍ എന്നാല്‍ പിന്നെ ഇറക്കുമതി ചെയ്യാതിരുന്നുകൂടെ എന്ന് സാധാരണക്കാരന്‍ ചിന്തിക്കുന്നു.

ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഇറക്കുമതി ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നത് പെട്രോള്‍, ഡീസല്‍ എന്നിവയാണല്ലോ? എന്‍റെ ഊഹം ശരിയാണെങ്കില്‍ പല യന്ത്രങ്ങളും അതോടൊപ്പം സ്വര്‍ണ്ണവും ആഡംബരവസ്തുക്കളും ഇന്ത്യക്ക് ഇറക്കുമതിചെയ്യേണ്ടിവരുന്നു.

പെട്രോള്‍, ഡീസല്‍ ഇവയ്ക്ക് കൂടുതല്‍ ഇന്ത്യന്‍ രൂപ കൊടുക്കേണ്ടിവരുമ്പോള്‍

സോളാര്‍ കേസ്

 സോളാര്‍ കേസ്

   സോളാര്‍ കേസ് സിറ്റിംഗ് ജഡ്ജി തന്നെ അന്വേഷിക്കണമെന്ന് പ്രതിപക്ഷം വാശിപിടിക്കുന്നത് എന്തിനെന്നു മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.

    ന്യായത്തെയും അന്യായത്തെയും തെളിവിന്റെയും മൊഴികളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്ന ആളാണ്‌ ജഡ്ജി (ജഡ്ജ് ചെയ്യാന്‍ കഴിവുള്ള ആള്‍). മുന്‍വിധികളില്ലാതെ ആയിരിക്കും അദ്ദേഹം പ്രശ്നത്തെ സമീപിക്കുക. അതിനെല്ലാം വേണ്ട കഴിവും മനോനിലയും ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്നതോ റിട്ടയര്‍ ആകുമ്പോള്‍  ഇല്ലാതാകുന്നതോ അല്ല. അറിവിലൂടെയും അനുഭവങ്ങളിലൂടെയും ആണ് ആ കഴിവ് ലഭിക്കുക. ആ കഴിവ് ഉള്ളവരാണ് സിറ്റിംഗ് ജഡ്ജിയും റിട്ടയര്‍ ആയ ജഡ്ജിയും. ഒരു സിറ്റിംഗ് ജഡ്ജിക്ക് ഒരു കമ്മീഷന്‍ എന്ന നിലയില്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ റിട്ടയര്‍ ആയ ജഡ്ജിക്കും ചെയ്യാന്‍ കഴിയും എന്നാണു ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത്. വാസ്തവത്തില്‍ സ്വതന്ത്രമായി തെളിവുകള്‍ പരിശോധിച്ചു വിശദമായ റിപ്പോര്‍ട്ട് കൊടുക്കാന്‍ റിട്ടയര്‍ ആയ ജഡ്ജിക്കാണ് കൂടുതല്‍ സമയവും സൌകര്യവും ലഭിക്കുക എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു. പരിചയസമ്പന്നതയും അദ്ദേഹത്തിനായിരിക്കും സാധാരണനിലയില്‍ സിറ്റിംഗ് ജഡ്ജിയെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍.  ഒരിക്കല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞാല്‍ ബാക്കി കാര്യങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കേണ്ടത് സര്‍ക്കാരാണ്. (വാസ്തവത്തില്‍ പല കമ്മീഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളിലും അടുത്ത നടപടി ഉണ്ടായിട്ടില്ല.).